بازگشت به فهرست سوره‌ها

سورۀ العاديات

مکی 11 آیه شماره 100
1 وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفس‌زنان به پیش می‌رفتند،
2 فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،
3 فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌
4 فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
که گرد و غبار به هر سو پراکندند،
5 فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،
6 إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛
7 وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
و او خود (نیز) بر این معنی گواه است!
8 وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
و او علاقه شدید به مال دارد!
9 أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
آیا نمی‌داند در آن روز که تمام کسانی که در قبرها هستند برانگیخته می‌شوند،
10 وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،
11 إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است!